Pod Bielskimi Tatrami – lajtowe bc

Czy można być na biegówkach bliżej Tatr Bielskich? Na pewno nie z tak oszałamiającym widokiem. Na końcówce zimy, w drodze powrotnej z Niżnych Tatr, zajeżdżamy na ostatnie tatrzańskie widokówki. To ma być spacerek i rozciąganie ciał zmęczonych dłuuugimi nizkotatrzańskimi kilometrami. Relaks.

Ždiar Tatra – Monkova Dolina Razcestié pod Ptošovskými turňami – Strednica – Ždiar Tatra

Trudność 3/10

https://mapy.com/s/hehalusufo

Rozpoczynamy w miejscowości Zdziar, przy imponujących ruinach dawnego pensjonatu Tatry. Tuż za budynkiem znajduje sie niewielki parking. Wchodzimy na szlak zielony, po czym za licznymi śladami pieszych i narciarciarzy(!) zmieniamy stronę rzeczki Biała. Tam jest więcej śniegu na poboczu, a po ok. 200 metrach, za placem składowania drewna, trafiamy na całkiem już zaśnieżoną drogę leśną. Przchodzimy górą Mąkowej Polany, gdzie stoi piękny dom w stylu jakby gorczańskim. Sielską wizję miejsca psuje tylko echo muzyki z pobliskiego stoku narciarskiego. Ale wita nas pierwszy widok na Hawrań !

Zjeżdżamy skrajem polany, by włączyć się z powrotem do zielonego szlaku. Wkraczamy w ciasną dolinkę, gdzie znów szukamy gorczańskiego akcentu – gdyby nie wiszące z lewej zbocza Tatr, czulibyśmy się jak na szlaku z Trusiówki na Borek. Przyjemny chłód (w bardzo ciepły pierwszomarcowy dzień), szumiące wody Białej. I tak spokojnie oddychając, idąc delikatnie wznoszącą się drogą, mijamy wejście do Mąkowej Doliny (jednej z dwóch udostępnionych dla ruchu turystycznego w Bielskich Tatrach), bystrza, formacje skalne pod szczytem Plošové Turne. W istocie relaksujące. Od czasu do czasu można przysiąść w wiacie odpoczynkowej i posłuchać szemrzącego potoku.

U wylotu naszej dolinki do Białej wpada potok Strednicki. To zapowiedź, że nasz trasa zacznie się poważniej wznosić. Ścieżka się zwęża, a my z ostrożnością trawersujemy linię wyciągu krzesłkowego oraz kolejne trasy zjazdówki. Wychodzimy na dużą otwartą przestrzeń, skąd rozciaga się widok na liczne trasy zjazdowe ośrodka narciarskiego (Strednica Ždiar), z Tatrami w tle. Jeszcze trochę podejścia wzdłuż nieistniejącego już wyciągu i docieramy do startu ścieżki edukacyjnej “historii i tradycji Zdziaru”.

Zaczynamy wąską dróżką między drzewami, by po kilkuset metrach wjechać w otwarty teren. Nasza trasa przejazdu tylko lekko opada, możemy więc spokojnie cieszyć oczy zjawiskowym widokiem na Jatki, Hawrań itd.

Poruszamy się ciągiem łąk i dowolnie wybieramy linię zjazdu z powrotem do drogi glównej. Jest na tyle stromo, że możemy zaplatać warkocz skrętów. Piękne zakończenie intensywnego weekendu!

Nie odczuliśmy przewyższenia trasy. Kumulacja była do pokonania w otwartym terenie (po nieistniejący wyciągu), więc w razie czego można rozłożyć nachylenie na liczne zakosy.

Różnorodne odcinki trasy, restauracja w połowie (Strednica), niewielki dystans, dość równomiernie rozłożone przewyższenie, i łagodny zjazd czynią trasę dobrą propozycją na lajtowe, rodzinne backcountry.